Rüzgar arkasındayken, terse kürek çeken
dallamaların oluşturduğu bir yapıyı eleştirmek için yazıyorum bu yazıyı.
Dahası, o dallamaları yalayan dalkavuklar için yazıyorum. Türkiye’de neredeyse
hiçbir toplumsal yapının alttan üste doğru yönelen bir hareketle
değiştirilemeyeceğinin farkında olarak yazıyorum bu yazıyı. Sadece, Ülkücü
Hareket’in böylesi elim bir vaziyette nasıl bir tavır alması gerektiğini,
İbrahim’in karıncası misali anlatmak bütün derdim.
En başta, 13 senelik AKP
iktidarı şu beş noktada özetlenebilir.
1)
Yolsuzluk
2)
Diktatörleşme
3)
İdeolojik dış politika
4)
Kutuplaşma
5)
Terör
Bunların getirdikleri ise
1)
Ekonomik küçülme
2)
Siyasal istikrarsızlık
3)
Uluslararası alanda yalnızlaşma ve mülteci problemi
4)
Toplumsal çözülme
5)
Güvenlik problemi
Bunları AKP eleştirisi yapmak adına yazmıyorum. Zira, onun için çok geç
kaldık. MHP yönetiminin ve bizatihi Bahçeli’nin başarısızlığı gözler önüne
sermek adına yazıyorum.
AKP’nin yolsuzluk, adam kayırma, rüşvet ve ihalelere fesat karıştırarak
ahlaksızlıkta pik notaya yükseldiği; diktatörleşme vasıtasıyla parlementer
sistemin işleyişinin ve hukuk devletinin ırzına geçildiği; ütopik siyasal
İslamcı dış politikayla beraber dünyada yalnız ülke olduğumuz ve milyonlarca
Suriyeli göçmenin Türkiye’ye giriş yaptığı; bu Suriyeli göçmenlerin halkın
refah seviyesini azaltırken her türlü ahlaksızlığı da beraberinde getirdiği;
toplumsal kutuplaşmaya bağlı olarak ‘millet olma’ bilincinin anbean kırıldığı;
en önemlisi de PKK ve İŞİD gibi terör örgütlerinin Türkiyede yoğun terör
faaliyeti yürüttüğü bir dönemdeydik.
Ve bütün bu problemler, AKP’nin izlediği yanlış politikalar ve güç
sarhoşluğuyla beraber geldi.
Yolsuzluğun, terörün, Suriyeli mültecilerin, toplumsal çözülmenin bu kadar
yoğun ve tavan yaptığı bir ortamda Türk milliyetçiliğinin yükselmesini beklemek
aptalca olmasa gerek.
Her siyasal düşüncenin oturduğu bir düzlem var. Türkiyenin başlıca karşı
karşıya olduğu olumsuzluklar bunlardı.
Türkiyenin başka problemleri de var,
sosyal adaletsizlik ve özgürlük problemi gibi. Ancak, bu seçimin temel aldığı
noktalar bunlar değildi. Bu seçim, üstteki 5 temel üzerine şekillendi ve
Türkiye’nin önündeki bu temel problemleri, çözebilme kapasitesine ve birikimine
sahip tek düşünce Türk milliyetçiliğidir. Türkiye’nin bugünkü temel
problemleriyle, Türk milliyetçiliğinin üzerine oturduğu temeller örtüşmektedir. Bu, MHP için büyük bir fırsattı. Geçmiş olsun.
Bu noktadan hareketle, MHP’nin rüzgar arkasındaydı diyebiliriz. Neden MHP
başarısız olmuştur bunu konuşmayacağım. Umarım bir gün, konuştuğumuz şeylerin
ciddiye alındığı bir yönetimle karşı karşıya olursak, onun da zamanı gelecek!
Burada, MHP’nin içindeki dallamalar ve dalkavuklarla ilgili konuşacağım.
Be dallama siyaset orospuları!
Rüzgar arkanızdayken, terse kürek çekmenizin sebebini soruyoruz size. Neden
Türkiye bir var olma mücadelesinin içindeyken genel merkezdeki deri
koltuklarınızdan o pek muhterem popolarınızı kaldırıp da halkın ayağına
gitmediniz? Halk aptal değildir. Halka aptal, anlamaz yaftası yapıştıranlar,
siyasette herşeyin kendi kendiliğine var olduğunu ve değiştiğini zanneden
ahmaklardır.
Siyasette, beyazı siyah diye anlatan onlarca siyasi gördü bu dünya. Bizim
sizden isteğimiz, sadece beyaza beyaz demeniz ve bunu halka anlatmanızdı. Siz o
koltuklarda bunun için varsınız.
Yapmadınız. Koltuklarınızda oturmak tatlı geldi. Yapamadınız. Vizyonsuz ve
beceriksizsiniz. Eyvallah.
Hepiniz iyi birer baba, iyi birer ağabey, iyi birer insan dahi
olabilirsiniz. Ama Ülkücü Hareket’e zarar veriyorsunuz. Bizlere zarar
veriyorsunuz. Bizleri küçük düşürüyorsunuz. Ve hangi ‘iyi’ sıfatların sahibi
olursanız olun; artık bütün eleştirilerimize, hakaretamiz sözlerimize ve hatta
küfürlerimize hazırlıklı olun. Çünkü bu, bizim hakkımız.
Şimdi, o koltuklarda oturmanın bir bedeli var. Siz meclis koltuklarında
oturasınız diye binlerce insan can verdi bu ülkede. Yüzbinlerce insan, işinden
oldu, ailesinden uzak düştü, sevdiğini bir daha göremedi. Hala da oluyor.
Fıratlar, sizin o pek muhterem poponuz için can vermedi.
Hesap vereceksiniz.
Filler oynaşırken çimenler ezilirmiş. Siz, muhalafet etmekten bile acizken,
ülkücüler yine de size oy verdi. İnanın, biz salaklar sayesinde oradasınız.
Önüne öküz koysan yine oy atacak ahmaklar. Cümle alem karşı cinse aşık olurken,
siyasal partiye aşık olan ahmaklar. Maşuğu bir siyasal parti olan ahmaklar. Aşk
öyledir ya hani, maşuğun hatasını görmezsin, maşuğun üzülmesini yara almasını
istemezsin. Aşk devri kapanmıştır. Sevgimiz daim.
Sizin çıkarlarınızın yarattığı cehennemde yanıyoruz. Bizim, iyi
niyetimizle, senelerdir “Aman harekete zeval gelmesin.” diyerek susuşumuzdan
güç alıyorsunuz. Tıpış tıpış sandığa gidip, ‘orospu çocuğu’ diye sövdüğümüz
dinazorlara küfrede küfrede oy vermemizden güç alıyorsunuz. Sizler, peşinden
aşığını süründüren, aşığına her türlü rezilliği, kepazeliği makbul gören
zalimlersiniz. Aşk devri kapanmıştır. Sevgimiz daim.
Oy aldığınız ve sizi var eden kitle gençler iken, kıçındaki kıl ağarmış,
iki cümleyi bir araya getirmekten aciz soytarılarsınız sizler. Dil bilmezsiniz,
iş bilmezsiniz, teşkilatçılık bilmezsiniz, üslup bilmezsiniz, halkı
bilmezsiniz. Emin olun, sizin donanımınız ve siyaset yapabilirlik kapasiteniz
katbekatı ülkücü gençlerde mevcut. Sizlerden biri televizyona çıkacağı zaman,
250 senede bir ortaya çıkan mavi ayı izleyen insanoğlu gibi, televizyonların
başına üşüşüyoruz hepimiz. Sonra bakıyoruz ki, konuştuğunuz, bu milletin
hayrına ürettiğiniz bir tane ayakları yere basan proje yok. Televizyon
programlarındaki en vizyonsuz adamlar, nedense hep ülkücüler oluyor. Peki
gerçekten bu ülkenin en vizyonsuz adamları ülkücüler mi? Eğer öyle değilse,
temsiliyet sorunu var demektir. Yine de gidip oy veriyoruz işte. MHP, bu
ülkenin teminatı diyoruz. Aşk devri kapanmıştır. Sevgimiz daim.
Bu saatten sonra, MHP yönetiminin yanında yer almak, dalkavukluktur. Her
nerenin başkanı olursan ol, bu herkes için geçerli. Tavsiyem, ülkücülük
iddiasında olan il ve ilçe başkanlarının onurlarını kurtarmak adına
görevlerinden istifa etmeleri.
Problem şurada. Seçimden önce, “Aman seçim var, bölünme olmasın. Aykırı ses
çıkmasın. “ diyoruz. Eleştiremiyoruz. Seçimden sonra, “Aman Türkiye’nin MHP’ye
ihtiyacı var.” diyoruz. Eleştiremiyoruz. Bu, bir hataydı. 1 Kasım seçimleri
yüzümüze çarptı bu hatayı. Artık devir değişti. Eski dünya yok. Artık öyle
genel merkezlerden savrulan emirlerle kontrolünüzde tutamazsanız kitleleri.
Genel merkezlerden savrulan, üç paralık tehditlerle korkutamazsınız insanları.
Yetkiniz varsa, sorumluluğunuz da var demektir. Sorumluluklarınızı yerine
getirmiyorsanız, hesabını verirsiniz. Aşk devri kapandı. Sevgimiz daim.
Evet. Aşk devri kapandı. Sevgimiz daim. Sevgimden yazıyorum bu yazıyı. İçim
acıya acıya. Bizi düşman belleyenlerin, yazımı okurken mutlu olacağını bilerek
ve bunun ağırlığı altında yazıyorum yazımı. Malumun ilanı oldu bizimkisi.
Artık, “Kol kırılır, yeni içinde kalır.” yok benim için. Ne konuşulacaksa
herkesin gözü önünde konuşulacak. Ne konuşulacaksa, mana gömlekleri giydirmeden
konuşulacak. Koca ninemin deyişiyle, ak göt kara göt belli olacak. Yoksa, ölüme
doğru gidiyoruz. Ülkücülerin içtihat kapısını kapattığınız günden beri, Azrail
ensemizde. Düşünüyoruz, eleştiriyoruz artık. Ersagunluk düşse de hissemize, bunu
ilelebet yapmak zorundayız. Rahmetli Cebeci’nin ve Karakoç’un birer şiiriyle
bitiriyorum yazımı.
AYRILIK HAVASI
Ben
nefret eyledim sizin gerçekten;
Yalanı
severim, yalanı gayri...
Tiksindim
bülbülden, gülden, çiçekten;
Yılanı
severim, yılanı gayri.
“Sapıtmış
bu” diye beni yeriniz,
Hakkımda
bin türlü hüküm veriniz.
Omuzumda
yüktür dirileriniz,
Öleni
severim, öleni gayri.
Uzun
yaşamayı saymadım sanat;
Kurda
yürek oldum, kartala kanat...
Oturup
ağlayan korkağa inat,
Güleni
severim, güleni gayri.
İyinin
ardından “kötü” demezdim,
Kötünün
elinden ekmek yemezdim;
Birlikten
kopana selam vermezdim;
Böleni
severim, böleni gayri.
Yıllarca
boş yere canımı sıktım;
Nihayet
yol buldum, çığırdan çıktım.
Beyden,
efendiden, sayından bıktım;
Ulanı
severim, ulan’ı gayri.
Abdurrahim Karakoç
ŞAFAĞA ÇEKİLENLER
Kim
söylecek türküsünü bundan böyle,
Ötükenli
atların, Deli-Günlü Noyanların?
Buz
tutmuşken kavga zincirli bileklerde,
Kim
paylaşacak acısını dolunayın,
Bu
Uygur yağısı göklerde...
Uyvar
kalesinin eski yoldaşı
O
batılı akşama yenildiniz...
Ne
kırıldınız, ne büküldünüz,
Bir
Yeniçeri palası gibi,
Öç
gününe çekildiniz...
Bırakın
dört yönden şaha kalksın yalnızlık.
Yeter
ki siz unutmayın
Gümüş
kabzalara sinmiş çağları
Ve
emin siperlerin arkasında
Hırsla
soluyan tuğları...
Şimdi
güvercinler geçer üstünüzden,
Selamsız,
kavgasız, töresiz...
Acı
rüzgarlarda saçlarınız savrulsun.
Işık
düşünceli çocuklar, canım çocuklar!
Yenilginiz
kutlu olsun!
Dilaver Cebeci
Aşk devri
kapandı. Sevgimiz daim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder