19 Haziran 2015 Cuma

GÖZYAŞI İLE YEŞEREN AĞAÇ

Üsküdar

Tersine yeşermiş bir ağaç gibiyim.
Köküm, yemyeşil ve havayı solumakta.
Yapraklarım, simsiyah ve tutunmakta toprağa.
Yanlış yerde, zamanda ve şekilde
Kök salmışım bu çağa.

İnanmışlar ordusundan bir çocuk gelmeli,
Elleri ve yüreği kirlenmemiş olsun.
Tanrı onun kollarına kuvvet vermeli,
Söküp beni bu bereketsiz topraktan,
Taa uzak diyarlara, köklerimden dikmeli.

Kökümün gölgesinde dinlenemeyen,
İnsanlar nefeslenmeli 
Yaprağımın izdüşümünde.
Ormanlar içre
Ağaçların acziyetini görmeliyim,
Son kavgamda, son düşümde.



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder