26 Ocak 2014 Pazar

CENGİZ AĞABEY’E

CENGİZ AĞABEY’E
Biz bir günaha ortak olduk. Hep dedik “Güzel için, bedel gerek” diye. Bedel olmayı hep en samimi hislerle kendimize yamadık, güzeli başkaları yaşasın dedik. Haksızlığa, namussuzluğa karşı susanların olsundu güzel, biz bedel ödeyenlerden olmaya taliptik.
           
            Sonra? Bir şeyler değişti. Gündüzün yerini geceye devretmesi gibi biz de yüreğimizin ortasındaki yangını buz gibi suya devrettik.

            Birileri çıktı, “burası Kürdistan, sen burada anca turist olursun” dedi, Biz, “orası Alparslan’dan, Uzun Hasan’dan, Yavuz’dan bize miras, orası Türkistan” dedik. Derin bir sessizlik kurşun gibi ağır havaya gark oldu. Sustuk.

            Sonra birileri daha çıktı. Önce “tek vatan, tek millet, tek dil, tek bayrak” dediler, bilsek de samimi olmadıklarını “helal olsun” dedik. Onlarca şehidin katiline iade-i itibar yapmaya kalktılar, “durun” dedik.
           
Dağda devlete baş kaldırmış eşkıyayı “kahraman” ilan ettiler, “yapmayın” dedik.
           
Binlerce Türkmen kardaşımızın kanına giren soysuz peşmergebaşına devlet protokolü uyguladılar, olmaz dedik.

Çıktı o “tek ….” alavrasını atan pek muhterem devlet ricalimiz, Alparslan’ın, Uzun Hasan’ın yurduna “Kürdistan” dedi. “ee yeter artık, sabrımız taşıyor bak.” dedik.

Bir çınar ağacının sessizce parkın üzerine salınışı gibi hep dedik, hep söyledik, hep konuştuk.

Hani biz o bedel ödeyenlerden olacaktık? Hani kimseler yanaşmasa da konuşmasa da biz hep bedele talip olanlardan olacaktık? Bedel dediğimiz soluk borumuzdan çıkan o narin, eşsiz ve pek kıymetli nefesimiz miydi? Sadece konuşacak mıydık bedel için?

Bu bir fetret devriydi Cengiz Ağabey, bu bir ne yaptığını bilememe devriydi. Kimileri için senin şehadetin sıradan bir 19:00 haber bülteninin parçası olabilir, kimileri içinse “aha lan, ortalık karışacak.” mukabilinden aptalca, alçakça, namussuzca yorumların kaynağı olabilir.

Ama bizim için bir başlangıcın habercisidir şehadetin. Suskunluktan çığlığa, yataktan sokağa, koltuktan mezara bir hicretin başlangıcıdır. Seni bizzat tanımasam da, adını şehadetinle beraber duysam da sen, benim ve binlerce ülkücünün durduğu safta omuzlarımızı birbirine kenetleyen bir güçsün Cengiz Ağabey. Yattığın yerde bil ki sana sıkılan kurşun, senin nefesini bitirse de yüzbinlerce ülküdaşına nefes katmıştır. Ruhun şad, mekanın cennet olsun. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder